Mijn moeder Hilda heeft in september 2017 uit het niets een hersenbloeding gehad. Zij was toen 61, ik was net begonnen met studeren en woonde nog bij haar. Van het ene op het andere moment stonden onze levens op de kop. Na lange tijd in het ziekenhuis en intensief revalideren kreeg zij een paar maanden later de diagnose vasculaire dementie.

In mei 2017, vlak na mijn eindexamens, was ik nog met mijn moeder naar Zuid-Spanje geweest. Daar hebben we een heerlijke vakantie gehad, met lekker eten, prachtige natuur en het maken van mooie herinneringen samen Het hoogtepunt was een wandeltocht door de Sierra Nevada, wat voor haar destijds een uitdaging was. Maar het ging heel goed, we hebben genoten en ik was ongelofelijk trots op haar. Ruim 8,5 jaar later heb ik de foto die toen is gemaakt nog steeds als achtergrond op mijn telefoon.

In de jaren na mijn moeders hersenbloeding ben ik begonnen met hardlopen. In april ga ik, net als mijn moeder toen, de uitdaging aan in de Sierra Nevada. Ik pak het alleen net wat anders aan, met een ultra trailrun van 60km met meer dan 3800 hoogtemeters om geld op te halen voor onderzoek naar preventie van dementie. Deze trailrun is veel verder dan ik ooit heb gelopen, maar die uitdaging ga ik met alle liefde aan voor mijn moeder.